Angkor Wat

slynny Angkor Wat

Brama do Angkor Phrom

Bayon

Bayon

Wat Phro

po tych swiatyniach biegala Angelina;)

i can handle that!

szczerze nienawidze tego roweru, nie moj size...

 

   Od dwoch dni jestesmy juz w Kambodzy, gdzie naszym pierwszym punktem wyjazdu jest miast Siem Reap, ktore znajduje sie 5km od najwiekszej atrakcji kraju, czyli kompleksu swiatyn Angkor Wat. Zostal on niedawno wybrany za jeden z 8 nowych cudow swiata. Przyjechalismy tutaj dosc podekscytowani, bo miala to byc wisienka na torcie w czasie naszej podrozy. Nasluchalem sie wielu pozytywnych opinie o tym miejscu i rzeczywiscie wcale sie nie zawiodlem. Zabytek jest fantastyczny, ma tylko jeden minus, ale o tym na koniec.
  Angkor mozna zwiedzac z 3 roznymi biletami: 1, 3 lub 7 dniowym. My wybralismy opcje 3 dniowa, mino ze bedziemy tutaj 2 dni. Po rozmowach z roznymi ludzmi w czasie mojej podrozy doszedlem do wniosku, ze to bedzie optymalna dlugosc zwiedzania. W jeden dzien nie zobaczylibysmy tyle ile bysmy chcieli, poza tym nikt nie lubi biegac z wywieszonym jezorem. Natomiast w 3ci dzien ogladania bylibysmy juz chyba znuzeni swityniami. Jestm juz po, wiec moge stwierdzic ze dezycja byla sluszna. Angkor jest ogromny, switynie sa porozrzucane na obszare 1000km2, wiec naprawde jest co ogladac. My wybralismy opcje rowerowa, chociaz mozna tez bylo riksza, skuterem, czy busem. Co prawda nasza skora(slonce) i tylki(siodelka) to odczuly, ale przy takkich atrakcjach u boku nie ma co narzekac. Zwiedzanie zaczynalismy ok8-9, a do hostelu wracalismy ok 18. W ciagu dnia praktycznie nie bylo przerw. Dystanse do pokonania tez byly pokazne,. Policzylem, ze pierwszego dnia przejechalem 47km, a dzisiaj (przez zabladzenie, dzieki ktoremu moglem zobaczyc prawdziwe warunki zycia mieszkancow kambodzanskiej wsi) prawie 65km.
  Dwie glowne swiatynie Angkoru to Angkor Wat i Angkor Phrom, lezace dosc blisko siebie i znacznie rozniace sie wygladem. Sam Angkor Wat nie zrobil na mnie najwiekszego wrazenia, uwazam, ze jest wiele ciekawszych architektonicznie swiatyn, jak chociazby Bayon, nalezacy do kompleksu Angkor Phrom. Rewelacyjny jest tez Wat Phro, gdzie najbardziej widac jakie spustoszenia spowodowala natura w ruinach. Tutaj tez krecono Tomb Rider - wszyscy robia sobie zdjecia przy slynnym filmowym drzewie:)
  Zwiedzanie swiatyn pozwala na totalna dowolnosc, zarowno w ustalaniu trasy jak i wchodzeniu we wszystkie mozliwe zakamarki i na kazda budowle. Z jednej strony jest to fajne, bo pozwala doswiadczac i poznawac swiatynie, na kazdy mozliwy sposob, ale z drugiej pewnie doprowadzi do tego, ze Angkor bedzie coraz bardziej niszczal, zadeptany i zrabowany przez odwiedzajacych. Polecam zatem przyjezdzac jak najszybciej.
  Zatem swiatynie Angkoru bede na pewno highlightem wyjazdu - tak samo jak najprawdopodobniej Kambodzanie, ktorzy sa chyba jeszcze bardziej pozytywni niz Laotanczycy. Ciagle sie do nas usmiechaja, machaja, mowia "hello", nie proszac przy tym o pieniadze. Zwracaja nam uwage, ze ktores z nas ma otwarty plecak, czy gonia nas przez cala ulice, bo zapomnielismy odebrac dokumentyt, ktore zostawilismy jako depozyt, podczas wynajmu rowerow. Ich podejscie do zycia jest tym bardziej zdumiweajace,iz panuje tu naprawde spora bieda, ktora widac na kazdym kroku. Naprawde jestesmy tym zadziwieni i nie mozemy sie doczekac kolejnych odwiedzanych miejsc...:)

2 nites in BKK

Wat jakistam

w tuk-tuku

temperatura o 10 rano

stragarny w chinatown

znowu na Khao San

robaczek

mniam mniam

hipsterska sweet focia z kubkiem ze starbucksa, w ray banach, havaianasach i koszulce Hard Rock cafee;)

speed boat po kanale

    MOj drugi pobty w Bangkoku potwierdzil tylko teze, ze niektore miejsca sie nie zmieniaja - 3 lata roznicy, a ja czuje sie jakbym w ogole sie syad nie ruszal. Te same stragany, te same knajpki z zarciem, te same babcie robiace przepyszne owocowe shake'i i pad thai'e. Lubie to miasto i swietnie sie tutaj odnajduje.
  Jednym z celow naszego przybycia tutaj bylo udanie sie do ambasady Wietnamu, zeby Cyprian z Marta mogli wyrobic wize do Wietnamu, bo przy poprzedniej probie zostral popelniony blad i otrzymali tylko jednokrotnego wjazdu, a przeciez musza jeszcze tam wrocic, zeby poleciec do Polski z Sajgonu. Wizyta w ambasadzie nie nalezala do najlatwiejszych i najprzyjemnijszych -  z wielu powodow. Ja nie bede sie w to zaglebial, moze oni opisza na swoim blogu. Ogolnie zlecialy nam tam prawie 3h. troche szkoda straconego czasu, ale takie akcje w podrozy sie zdazaja. Pozostaly czas wykorzystalem na pokazanie im miejsc, w ktorych juz bylem i przy okazji wizyty w ambasadzie  udalo nam sie zobaczyc The City, czyli najnowoczesniejsza czesc miasta, z wiezowcami, sklepami z drogimi ciuchami, Starbucksami, Subwayami itp. Klimat metropolitalny:)
   W drugim dniu zrobilismy sobie rejs lodzia do znajdujacego sie w innej czesc Bangkoku Chinatown - jednak jakiegos wiekszego wrazenia nie robilo, widywalem fajniejsze w innych miastach Azji.
   Fajnie bylo przyjechac na stare smieci, zjesc w sprawdzonych miejscach, pospacerowac Khao San Rd w tlumie podroznikow z calego swiata ( btw udalo nam sie poznac pare Polakow ze Stanow-bardzo pozytwni ludzie, spedzilismy razem jeden wieczro piwkuja i rozmawiajac). Bangkok to jednak idealna baza wypadowa na podrozowanie po reszcie Azji Pld-Wsch. Osoba ktora pierwszy raz przyjezdza do Azji i akurat laduje w BKK moze sie tylko jeszcze bardziej nakrecic na reszte wyjazdu... i na pewno bedzie chciala tutaj wrocic, bo miasto uzaleznia.
   Jutro ruszamy do Kambodzy - przejazd organizujemy na lwasna reke - lokalny autobus do granicy, przekroczenie na piechote i dalej taksowka do Siem Reap - miasta wypadowego do zwiedzania Angkor Wat ( tak to juz za 2 dni!!)

PS - widze coraz mniejsza aktywnosc czytelnikow bloga, zarowno w komentarzach i czestosci odwiedzania bloga - mam nadzieje, ze Was nie zanudzam...;)

Vientiane

Buddha Park

Luk triumfalny

   Vientiane jest stolica laosu i w opinie wielu osob, ktore spotkalismy po drodze, miastem ktore nie ma wiele do zaoferowania. rzeczywiscie, porownujac z innymi miejscami, ktore w tym kraju widzialeimsy, wypada dosc blado., jednak my bylismy tam tyl;ko jeden caly dzien, wiec akurat tyle, zeby nie zdazyc sie znudzic. Zrobilismy spacer po miescie, zaliczajac pare Watow (swiatyn buddyjskich), ulice nazywana Polami Elizejskimi wschodu z imponujacym lukiem triumfalnym, wieczor spedzilismy podziwajac zachod slonca nad Mekongiem oraz pojechalismy do oddalonego o 30 km od centrum miasta "buddha Park" ufundowanego przez bardzo religijnego milinoera, ktory duzo kasy wydal na jego "wyposazenie" poisagami buddy oraz znalazl sporo sponsorow, ktorzy ten zakupili posazki boga. Podsumowujac Vientiane nie zachwycilo, bylo po prostu krotkim przystankiem na naszej drodze do Bangkoku. Jesli chodzi natomiast o sam Laos, to panstwo nas zachwycilo - swoimi widokami, ludzmi, wszedzie panujacym spokojem, luznym podejsciem do wielu spraw, pokazaniem, ze mozna zyc z usmiecham na twarzy na codzien, mimo najwiekszej biedy. Uwazam je za bardzo niedoceniany kierunek jesli chodzi o Azje Pld-Wsch, ale moze to lepiej, bo na pewno przez to jest bardziej dziewiczy, mnie zepsuty przez turystyke i po prostu piekny. Polecam kazdemu!!

Vang Vieng - free bucket please;)

PS2

widok z balkonu hostelu - warunki ogolnie "chamskie" jak to ktos okreslil;) cena 4dol/os

Lao beer musialo byc:)

znowu biala strzala;)

okolice Vang Vieng (podobno najlepsze miejsce w Azji do wspinaczki)

  Vang jest jest znana jako miejscowosc, w ktorej mozna sie dobrze pobawic. Z calej Azji Pld-Wsch. sciagaja tutaj tlumy  podorzujacych z zamiarem zrelaksowania sie, poimprezowania i zaliczenia slynnego "tubingu". My na pobyt tutaj przeznalczylismy sobie niecale 2 dni, jednak z powodu malego opoznienia naszego busa z Luang Prabang dojechalismy tutaj dopiero ok 17, wiec wlasciwie tylko przeszlismy sie po miescie. A owo spoznienie wynikalo z tego, ze standardowo wyjazd sie przesunal o 30 minut, potem pan kierowca chcial zrobic skrot przez budowana dopiero droge szybkiego ruchu, jednak nie dowiedzial sie wczesniej czy jest ona przejezdna, i tak po 40 min podorzy musielismy zawracac, bo droga byla zasypana. Poniej jeszcze byl pobyt na stacji benzynowej i podwojne zawracanie z nowej trasy po telefonach od niewiadomych osob. Tak wiec LP oposcilismy 2h pozniej, niz powinnismy i do tego musielimsy jechac dluzsza droga. Azja:)
  Jesli chodzi o samo Vang Vien to jhako miejscowosc nie ma prawei nic do zaoferowania, wszystko co jest tutaj ciekawqe znajude sie poza wioska - my z racji ograniczenia nam tu czasu musielismy mocno sie sprezac, zeby w  ciagu jednego dnia zrobic wszystko co tu zaplanowalismy. Tak wiec juz o 7 rano pobudka, wynajecie skuterow i w droge na objazd po okolicy - zobaczylismy jedna sporo jaskinie, ktora znajdowala sie w srodku wapiennej gory, ktorych pelno w okolicach Vang Vieng. U jej podnoza znajdowala sie opisywana w przewodnikach "blue lagoon", ktora ostatecznei okazala sie strumykiem z brazowa woda:) nastepnie zrobilismy sobie spacer przez pola ryzowe i drugi w kierunku wodospadu, do ktorego jednak nie udalo nam sie dotrzec, bo most na rzece, za ktora znajdowal sie wodospad rozkladany jest tylko w czasie pory suchej;)  ale najwazniejsze ze pojezdzilismy po okolicy i zobaczylismy piekne krajobrazy:)
  Okolo godziny 14 zostawilismy skutery i razem z Cyprianem wybralismy sie na tubing - czyli splyw na detce Mekongiem, na dystansie ok,4 km. Polega to na tym ze w jednym miejscu wynajmuje sie detke, potem tuk-tuk zawozi Cie na start splywu i plynac "jestes wylawiany" przez ludzi pracujacych w znajdujacych sie nad rzeka barach - tam czestuja Cie darmowymi shotami, mozna pograc w beer-ponga, siatkowke, wziac udzial w konkursie Whiskey-snake czy poskakac ze skoczni do rzeki. W niektorych miejscach bylismy nawet czestowani tzw. "bucket'ami" mczyli kubelkami z whiskey, cola, redbullem i lodem:)  Ogolnie miejsce jest smieszne - mozna sie naprawde dobrze pobawic, poznajesz ludzi z calego swiata, a sam splyw detka to tez frajda, szczegolnie jesli wezmie sie pod uwage zapierajace dech w piersiach widoki okolicznych klifow i gor! A Laotanczycy przy tym swietnie zarabiaja, ich celem jest po prostu jak najszybsze spicie  turystow, zeby szybko zaczeli sami wydawac pieniadze na alkohol. Do tego jesli ktos nie zdazy do 18 oddac detki, zabierana jest mu kaucja. My zdazylismy 3 minuty przed czasem:) Wiekszosc ludzi doplywa po ciemku i... po pijaku;) Kasy mozna tam wydac sporo albo tak jak my bardzo malo - bom szczerze powiedziawszy ilosc darmowych shotow czy kubelkow jest taka, ze naprawde mozna sie swietnie bawic i tylko ktos kto chce sie porzadnie zniszczyc kupuje tam wiecej alkoholu:) My dotarlismy o wlasnych nogach:)
   Wieczorekim poszlismy jeszcze posiedziec w jednej z knajpek na "imprezowej wyspie" na Mekongu, znajdujacej sie praktycznie w centrum VV ( cos w klimacie wyspy Slodowej).
  Ogolnie Vang Vieng trzeba ocenic jako swietne miejsce na pare dni relaksu i "zapomnienia" w czasie podrozy. Choc musze przyznac, ze czasem przykro bylo patrzec na niektorych bialasow jak wracali z tubingu...:)

PS - tomorrow Bangkok;)

Dzien ze sloniem

                             lapczywe bestie

                             najlepszy moment - plywanie w rzece!

                                prowadze orszak:D

   Ostatnie dzien naszego pobytu w Luang Prabang postanowilismy spedzic ze sloniami – doslowanie.  Wokolicach LP znajduja sie dwa miejsca, w ktorych mozna nie tylko przejechac sie na sloniu siedzac w specjalnym koszyku, ale spedzic wlasciwie caly dzien, zajmujac sie nim: jezdzac na jego szyi, karmiac czy kapaic sie z nim w rzece.  Przezycie byly niesamowite i trudne do opisania, a punktem kulminacyjnym calego dnia zdeyzodwanie bylo plywanie ze sloniami w rzece. Wspaniale uczucie, gdy wazace 5 ton zwierze plynie z toba na grzbiecie, zanurza sie i ochalpuje Cie woda z traby!! Po prostu rewelacja!! Kazde z nas dostalo swojego slonia i sie nim zajmowalo – oczywiscie nie bylo to w dormie zostawienia nas samemu ze zwierzeciem, w poblizu zawsze byl “mahout” czyli opiekun slonia, ale ja i tak wlasciwie sam jechalem na sloniu przez dzungle. Akurat moj byl chyba przywodca stada, bo byl najbardziej krnabry i niepoluszny, ale przez to mialem wiecej zabawy;)  Kamilismy slonie bananami, ktore wcinaly z wielkim apetytem,  z reszta one chyba cigale jedza, bo nawet podczas jazdy przez dzungle ciagle cos podskubywaly z drzew;) a siedzenie na sloniu wcale nie jest najprzyjemniejsza rzecza, bo mimo ze ich skora jest dosc miekkka i przyjemna w dotyku, to problemem jest szcecina, ktora ja pokrywa – twarda o ostra, mozna sie poprzecierac w niektorych miejscach;0

   Wlasnie o taki rodzaj kontaktu z tym zwierzeciem mi chodzilo, podrozujac poprzednio po Azji wielokrotnie mialem mozliwosc skorzystania z tzw. ”elephant ride”, ale nie bylo to dla mnie jakas wielka atrakcja, bardziej chodzilo mi o bezposredni kontakt ze sloniami i takie cos doatelm wlasnie w Laosie. Co prawda nie byla to jakas tania przyjemnosc (30 dol) ale zdecydowanie warta swojej ceny!!

Luang Prabang...

                     lezacy Buddha

                  glowna ulica Luang Prabang i jezdzace niia tuk-tuki

                         whiskey Lao Lao z niespodzinka;0

                     poranny pochodz mnichow

                           wodospady Kuang Si

                         Mitch

         masaz laotanski

     :)

                                             jump!


   Laos poki co zachwyca i to w kazdym z mozliwych elementow - zarowno miasto, wies, przyroda, ludzie, jedzenie, religia - wszystko!! Nasz pierwszy dzien w Luang Prabang przeznaczylismy na zwiedzenie miasta, pozwolilismy sobie tez na dluzsze spanie, bo meczacej, dwudniowej podrozy. Miasto, mimo ze jest jednym z 3 najwiekszych w Laosie, jest dosc kameralne, spokojne i z bardzo malym natezeniem ruchu drogowego (odmiana po Wietnamie!!)W samym centrum miejscowosci znajduje sie wzgorze ze swiatynia, z ktorej roztacza sie przepirekny widok na miasto i przecinajacy je Mekong. Pelno jest tez tutaj swiatyn buddyjskich i co sie z tym wiaze-mnichow. Ich ilosc mozna okreslic dopiero po obejzeniu porannej ceremoni, ktora zaczyna sie o swicie, czyli juz ok 5.30 (tak,tak, dalismy rade wstac;)). Wtedy to z wszystkich swiatyn wychodza mnisi, kazdy z nich niesie kosz, do ktorego zbiera podawane przez mieszkancow miasta jedzenie. Mnisi nie zarabiaja pieniedzy, wiec to co dostana musi im wystarczyc za calodzienny posilek. Nad razem wiec ulice Luang Prabang zmieniaja sie w wielki, czerwony orszak mnichow:)
  Przystanek w zwiedzaniu polegal na piciu narodowego napoju Laotanczykow, czyli Beer lao, najlepiej w knajpce z widokiem na Mekong:) W Laosie czas plynie bardzo wolno i tak tez przebiegalo nasze zwiedzanie,ktore skonczylismy na nocnym targu rozkladanym na glownej ulicy miasta - pelno tutaj wyrobow rekodzielnuczych, ale jest tez czesc z jedzeniem, na ktorej spozywamy nasze kolacje i opijamy sie przepysznymi shake'ami owocowymi!!
  Drugi dzien pobytu postanowilismy spedzic na pobliskim wodoskapdzie Kuang Si, ktory slynie z tego ze jest naprawde widowiskowy - i rzeczywiscie byl - odsylam do zdjec. Sam wodospad mial glownych kondygnacji z basenami w blekita woda, w ktorej plywaly male rybki skubiace naskorek! Wiec oprocz ochlody w wodzie czekala nas tez male FishSPA - mega!! Na samym szczycie byl najwyzszy, mierzacy ok 25 metrow wodospad. Miejsce niesamowite, wiec spedzilismy tam prawie 6 godzin - plazujac, kapac sie, skaczac z lin albo wodospadow do wody lub po prostu pozwalajac "obgryzac sie" malym rybkom;) Ale to jeszcze nie byl koniec atrakcji danego dnia - pod wieczor zafundowalismy sobie masaz laotanski - bardzo mocny, z elemanetami rozciagania i manipulacjami w tkanki glebokie. A taka godzinna przyjemnosc kosztowala nas ... 12 zl od osoby!! (znowu zdzierstwo!).  Dzien zakonczylismy kolazja na markecie - ja zjadlem cala rybe grillowana z ziolami (cena tez smieszna, wiec lepiej nie bede podawal).
   Osobnym tematem sa ludzie w Laosie - wszyscy usmiechniec, machajacy do turystow, zyjacy swoim tempem. tutaj nikt nie bedzie Ci na sile wciskal jakis pierdol na ulicy, czy poropnowal przejaz tuk-tukiem. Jak cos chcesz to zapytaj - bardzo mi sie to podoba(szczegolnie po 3 tyg w Wietnamie).  Jest takie powiedzenie, ze " Wietnamczycy sieja ryz, Kambodzanie obserwuja jak rosnie, a Laotanczycy sluchaja jak rosnie" - bardzo mi sie podoba i idealnie oddaje specyfike tutjeszej ludnosci:)