Boquete i Wulkan Baru

Ostatnie dwa dni spedzilismy w miejscowości Boquete. Jest to spokojne miejsce w górach blisko granicy z Kostaryka. W latach 70tych zyskalo  bardzo dużą popularność wśród amerykańskich dziadków,bo przez jedno z czasopism dla starców zostali uznane za jedno z czterech najlepszych miejsc na świecie na spędzenie starości. Od tego momentu masowo tu naplywali i okolice stala się ich enklawa. Podobno slawa miejsca po jakimś czasie minęla,ale my przechadzając się po ulicach Boquete widzieliśmy jeszcze trochę niedobitków z tamtej epoki.
 Glownym powodem dla którego zjawilismy się w tym miejscu byl wulkan Baru-najwyzszy szczyt Panamy,z którego przy dobrej pogodzie można zaobserwować Pacyfik i morze Karaibskie. Stwierdzilismy ze zanim uderzyny na wulkan zrobimy rozgrzewke idąc na Szlak Quetzala. Jest ton malowniczą trasa w dolinie nieopodal miejscowosci. Podobno często można tam zobaczyć Quetzale-wystepujace tu endemicznie ptaki,pięknie ubarwione, z rozczapierzonym ogonem. Trasa byka ciekawa,dala nam namiastkę dżungli,które czekają na nas w Kostaryce. Jednak nie udalo nam się zobaczyc Quetzala.
Dzisiaj natomiast ruszylismy na wulkan Baru. Droga na szczyt jest bardzo dluga,ok 13km a do tego przewyższenie wynosi prawie 1800m. Wulkan wznosi się na wysokość 3480mnpm. Carly szlak zajal nam 10h. Droga nie byka malownicza,ale satysfakcja z osiągniętego celu ogromna. Ze szczytu widzieliśmy morze Karaibskie,a Pacyfik niestety zaslanialy chmury. Dobre i to-wqzne ze nie padalo. Wracalismynze szczytu naprawdę padnieci,ale na koniec spotka la nas nagroda,udali nam się zobaczyć parę Quetzali:) podobno rzadkość o tej porze roku. Wielkie brawa dla dziewczyn za wytrzymalosc. Są zdecydowanie #instafit :) Jutro z rana jedziemy na wysepki Boca del Toro na zasluzony odpoczynek po wspinaczkach.

Kanale Panamski

Dzisiaj z samego rana zrobiliśmy szybki wypad na największą atrakcje w okolicach stolicy- kanale Panamski. Najbliżej od miasta znajduje się pierwsza śluza przeprawy - Miraflores - i jest tez najczęściej odwiedzana. Znajduje się tu super przygotowane centrum dla turystów z tarasem widokowym,kinem z pokazami o budowie kanalu oraz wystawa. Miejsce robi duże wrażenie,niesamowite jest przeprowadzanie wielkich statków przez śluzy. Prawdziwy cud techniki. Dzięki kanalowi przeprawa trwa 6-8godzin a nie dlugie miesiace jak to byli przed jego budowa.
 Z Miraflores udalismy się od razu z bagazami na terminal Albrook skąd czeka la nas 8godzinna przeprawa do Boquete na zachodzie Panamy.

Panama City

Kolejny rok,kolejny wyjazd. Od wczoraj jestesmy w Panamie. Podroz przebiegla plynnie ale z niewielkimi przygodami. Udali nam się dość sprawnie zmienić samolot w Madrycie w 1h ale w samym samolocie wykrakalem sobie interwencję medyczne. Mlody chlopak mial napad paniki ze zwyzka ciśnienia. Pilot wywolal medyków,więc musieliśmy się zglosic. W nagrodę dostalismy karty VIP Iberii;)
 Dzisiaj od rana z kolei ruszylismy na zwiedzanie miasto. Obowiązkowo udalismy się do Casco Viejo-najstarszej zachowanej części miasto. Klimatem przypomina ona Hawanę,jest tylko czysciej i sporo budynków ciągle w trakcie renowacji. Później spacerem udalismybsie na Causeway,deptak laczacy 3male wysepki kolo miasto. Bardzo ladny byli stad widok na wieżowce Panamy oraz Puente Americano-wysoki most pod którym przeplywaja statki pokonując kanale Panamski. Później zjedlismy szybki lunch na targu rybnym-specjalnosc tego regionu-ceviche z ryb i owoców morza... pycha...
Dzień zakonczylismy dlugim spacerem po deptaku wzdluz wybrzeża, podziwiając okoliczne wierzowce oraz shopingiem jedzeniowym. Teraz chillujemy przy basenie z drineczkami profilaktycznymi na dolegliwości zoladkowe:) Jutro dajemy w kanal...

Playa El Tunco,Salwador

Ostatnie dni naszego pobytu w Ameryce Srodkowej spedzamy na typowym byczeniu sie na plazy. 60km od stolicy Salvadpru znajduje sie mekka surferow-plaza El Tunco. Coeply ocean, czarny piasek na plazach,sslonce i blogi spokoj. Nic nam wiecej na koniec nie potrzeba. Dnie mijaja nam na prazeniu sie na sloncu (w koncu jest pogoda), spacerach po plazy i co najwazniejsze-stawianiu pierwszych krokow na desce surfingowej. Na poczatek wzielismy 1h z instruktorem a pozostale 3 dni probujemy sami. Z roznym skutkiem co prawda, ale Michal radzi sobie juz dosc dobrze. Jak sie okazalo -swiat jest maly i pierwszego dnia pobutu spotkalismy starych znajomych-Niemcow,ktorych poznalismy w Lanquin. Wiekszosc czasu spedzamy z nimi, bo tez probuja swoicj sil na desce. Czas mija nam tu powoli i dobrze, bo niestety juz jutro trzeba pakowac manatki i wracac do szarej Polski...

Santa Ana i jej wulkan

Ostatnie dwa dni spedzamy juz znowu w Salwadorze. Z copan przejechalismy busem do miejscowosxi Santa Ana. Po przyjezdzie zdazylismy jeszcze obejrzec miasto i po nim pospacerowac. Wywarlo na nas nadspodziewanie dobre wrazenie. Jest bardzo autentyczne i pelne tutejszego folkloru. Malo turystow tutaj przyjezdza i to ewidentnie widac. Wszyscy sie za nami ogladaja. Lubie takie pozytywne zaskoczenia jesli chodzi o miejsce, ktore mialo byc tylko nasza baza wypadowa na zwiedzanie wulkanu i takiej samej miejscowosci jak miasto. Wypad na wulkanymokazal sie bardzo udany, zorganizowany prawie calkowicie we wlasnym zakresie. Dojechalismy na miejsce chicken busami za 0,90 dolara, wstep do parku tez kosztowal grosze. Jedynum szkopulem okazalo sie to ze za wulkan mozna wejsc tylko w obstawie przewodniką i dwoch policjantow (sic!). Sam trekking trwal okolo 2h w kazda strone a to co nas spotkqlo na szczycie wulkanu -przepiekne. Wystarczy spojrzec na zdjeciea. Podczas trekkingu ponadto ciagle mielismy widok na sasiedni wulkan Izalco, ktory wyglada jak wwyjety z pocztowki. Poki co Salwadormodbieramy zdecydowanie na plus. Po samym przyjezdzie do stolicy nie mielismy okazji lepiej poznac miejsca. Z reszta jak to zazwyczaj bywa-prowincja jest znacznie bardziej ciekawa...:)

Copan, Honduras

 Dzisiaj pogoda byla dla nas zdecydowanie bardziej łaskawa. Nie bylo ani za goraco,ani deszczowo-wprost idealnie na zobaczenie awiarium oraz starozytnych ruin Copan. Zaczelismy od parku ptakow,gdzie dostalismy sie tuk-tukiem. Samo miejsce bardzo fajne, z zalozenia jest osrodkiem do rekonwalescencji chorych Ar, a takze ma na celu odbudowanie populacji tego gatunku, ktory w przeszlosci gesto zasiedlal te tereny i mocno jest zwiazany z kultura Majow, ktorzy mieszkali w tej okolicy. W ogrodzie oprocz ptakow spora atrakcja okazaly sie licze pajaki,czesto wielkosci piesci, ktore szczegolnie upodobal sobie Michal- Maja stwierdzila z rozzaleniem, ze po wyjeździe beda one mialy wiecej fotek zrobionych przez jej meza niz ona sama... Z parku papug pojechalismy-znowu tuktukiem, tylko tym razem w 4 w jednym;)- obejrzec ruiny Majow. Wywarly one na mnie wieksze wrazenie niz te w Tikal. Sa zgrupowane na mniejszym terenie, bardziej zdobne i lepiej utrzymane. Widac ze Honduranczycy (?) Przykladaja wikesza wage do ich renowacjini utrzymaniu w dobrej kondycji. Podczas naszego zwiedzania sporo bylo np osob, ktore swiatynie zamiataly z opadlych lisci. Wszedzie bylo czysciutko. Ponadto udalo nam sie zobaczyc kapibary buszujace w dzungli-w Tikal ich nie bylo! Ogolnie bardzo przyjemny dzien, zakonczonynpyszna kolacja. JUtro znowu skaczemy po krajach- z Hondurasu, przez Gwatemale (znienawidza nas na granicy...) do Salwadoru.

Belize-Gwatemala-Honduras

  Ostatnie pare dni spedzilismy w podrozy. Tak czesto przekraczalismy granice panstw, ze urzednicy gwatemalscy przestali nam juz wbijać pieczatki, widocznie stwierdzajac,ze jest to bezcelowe. A nasze przejazdy tez nie obyly sie bez przygod-z Placencii wydostalismy sie wodna taksowka,lecz w miejscowosci Independence okazalo sie ze z racji iz jest to niedziela najblizszy autobus do Punto Gorda skad mielismy plynac do Gwatemalo, mamy za 3 godziny i nie zdazymy na rzeczona lodz...dlatego podjelismy probe dostania sie dk portu w PG autostopem i wyszlo nam to nadspodziewanie latwo. W Belize nie jezdzi zbyt duzo aut z racji na droga benzyne, wiec praktycznie kazdy kto jechal droga jak zobaczyl grupke bialych machajacych rekami, ochoczo bral nas na pake swoich pick up'ow. Dojechalismymdo Punto Gorda przed czasem i bez problemu po 1h rejsu znalezlismy sie w miejscowości Livingstone w Gwatemali. Tam znalezlismy nocleg w hotelu King of Africa czymcos takiego, ktory byl stylizowany na zamek Sheherezady;) pogoda nas zdecydowanie tego dni nie rozpieszczala-zaciagnelo sie na dluzej i udalo nam sie jedynie uskutecznic krotki spacer po miescie i nauczyc obsluge jednej z knajp jak sie obsluguje portal do kart platniczych. Z samego rana przeplunelismy malownicza RiomDulce do miejscowosci o tej samej nazwie, skad z 7 przesiadkami udalo nam sie dostac do miejscowosci Copan Ruinas w Hondurasie. Dzisiaj pozwololismy sobei troche odespac wczorajsza dluga podroz i dopiero ok godziny 14, po wcsesniejszym obejsciu miasteczka pojechalismy wygrzac sie w goracych zrodlach. Droga tam byla tragiczna, wiodla gorskimi prseleczami,ktore musielismy pokonywac w deszcze. W polowie mielismy juz ochote zawracac, ale na szczescie dotarlismy do celu i bylismy mega pozytywnie zaskoczeni. Wody termalne rewelacyjne, super sie tam zregenerowalismy. Mamy nadzieje ze w najblizszych dniach pogoda chociaz troche sie poprawi i uraczymy troche slonca przed powrotem. Jutro planujemy zobaczyc swiatynie Majow w  Copan.

Placencia, Belize

 k Do Placenciqa przyjechalismy z Flores z zalozeniem pobyczenia sie na plazy. Poczatkowo wyladowalismy w innej miejscowosci,ktora sie nazywala Hopkins, jednak ze wzgledu na kiepska jakosc plaz i ogolnie obraz miejscowowsci zdecydowalismy sie tego samego dnia przejechac dalej na polwysep Placencia. Tutaj znalezlismy super nocleg w chatce na plazy i przez ostatnie 5 dni odpoczywalismy. Co prawda pogoda byla bardzo w kratke,ale udalo nam aie troche wygrzac na sloncu, pomprezowac na imprezie Halloween, wybrac na ogladanie manatow w pobliskiej lagunie i ogolnie odpoczac po intensywnym poczatku wyjazdu. Kolejny cel podrozy to miejscowosc Livingston w Gwatemali-powoli zaczynamy sie kierowac w strone Salwadoru.

Flores/Tikal

 
 
Podroz do Flores z Lanquin standardowo musiala przebiec nam z powiklaniami-taka nasza mala tradycja na tym wyjezdzie. Po 5 godzinach w trasie okazalo sie ze droga,ktora mielismy dojechac do regionu Peten zostala podmyta przez ulewne deszcze i sie...zawalila...jedyna mozliwosci objazdu wydluzala nam czas podrozy o 5godzin. Nie mielismy jednak innego wyjscia i ostatecznie we Flores zamiast godziny 15 bylismy o 20. Kompletnie padnieci podjelismy decyzje, ze jutro mamy dzien leń i na swiatynie Tikal pojedziemy dopiero pojutrze. Caly dzien po przyjezdzie minal nam na niespiesznym szwedaniu sie po okolicy, wycieczce lodzia wokol wyspy Flores (miejscowosc w ktorej sie zstrzymalismy znajduje sie na wyspie posrodku jeziora, prowadzi do niej tylko krotki most i jest popularnym miejscem wypadowum dla podrozujacych chcacych zwiedziec oddalony o ok 60km kompleks swiatyn Majow w Tikal), zaliczeniu pobliskich supermarketow (Maja chciala;) oraz drinkowaniu nad brzegiem jeziora. Wieczorkiem przekasilismy conieco na straganach rozgladajacych sie o tej porze dnia w okolicy promenady otaczajacej jezioro, a pozniej wrocilismy do naszego hostelu,gdzie sie jeszcze troche pobawilismy na imprezie. A hostel sam w sobie jest rewelacyjny-jedno z najlepszych miejsc do ktorych do tej pory trafilismy. Hostel Los Amigos to typowe miejsce spotkan plecakowiczow, z duza czescia wspolna w ktorej sie je, bawi, rozmawia o przebytych trasach itd. Jedna wielka komuna. Nasze pokoje tez byly nietypowe, bo spalismy w domkach na drzewie;) super miejsce, polecamy kazdemu! Kolejny dzien to bylo juz zwiedzanie swiatyn w Tikal, wyjazd rozpoczelismy o 8 ran, na miejscu bylismy przed 10 i do 15 ogladalismy pozostalosci swiatyn Majow. Przewodnika mielismy takiego, zebardziej zalezalo mu na pokazaniu nam kolejnego tukana czy dzieciola niz opowiadaniu o zabytkach. Ale w tym wszystkim byl tak  pozytywny ze nikt mu nie zwracal uwagi. A same swiatynie zachowane w troche gorszym stanie niztte w meksykanskim Chchen Itza, wiekszosc z nich dopiero w trakcie renowacji. Dopiero w 1840 roku, po prawie 1000lat od porzucenia przez kulture Majow, zostaly one odkryte. Dzika dzungla porastajaca tutejsze tereny calkowicie pozarla budynki, dlatego odgurzowanie i odkopanie wiekszosc zabytkow zajmie jeszcze troche. A sam kompleks jest ogromny, my widzielismy tylko 23 procent budynkow,ktore poki co zostaly odkryte. Pozostala czesc ciagle lezy gdzies pod konarami 40m drzew...podsumowaujac bylismy zadowoleni z wypadu, zdecydowanie jest to miejsce warte zobaczenia. Kolejnego dnia o 5 rano ruszamy dlaje w podroz-tym razem na dlugo oczekiwane przez Magde plazowanie do Belize.