Cahuita, Costa Rica

Z Boca del Toro przemiescilosmy sie łączonym transportem lodz-autobus do Kostaryki. Pierwsze miasto,które postanowiliśmy tutaj zoabaczyc to Cahuita. Miejscowość położona praktycznie w parku narodowym, z dwiema płazami;jedna czarna a druga biała. Po przyjeździe poszliśmy sprawdzić obie. Czarna nie wywarła na nas dobrego wrażenia, na białej było już sympatyczniej i tam na dłużej zaleglismy. Kolejnego dnia ekipa sie rozłączyła. Marta postanowiła z przystojnym Afroamerykaninem zwiedzić park narodowy, a my z Ania podjechaliśmy autobusem do oddalonego od miasta o 5km Sanktuarium ratującego leniwce. Zostało ono założone przez pare Amerykanów, którzy tutaj przed 20 Laty sie sprowadzili. Okoliczni ludzie zaczęli stopniowo zwodzić do nich coraz większa ilości, chorych, poszkodowanych lub porzuconych przez matki leniwców. My o ośrodku dowiedzieliśmy sie z programu prowadzonego przez Martynę Wojciechowska. Jeden odcinek był tutaj kręcony.Zwiedzanie ośrodka rozpoczęliśmy od przeprawy łodzią po okolicznej dżungli. Udało nam sie zobaczyć jaszczurki, krokodyle, nietoperze i wiele ptaków. Pózniej bardzo sympatyczny przewodnik oprowadził nas po ośrodku, opowiedział sporo o leniwcami i sposobie w jaki żyją. Obecnie znajduje sie tu 180 zwierząt, a sporo cześć z nich będzie musiała zostać w nim do końca życia. Przyczyny tego sa rożne. Albo urazy, które nie pozwalają im na finkcjonowanie w środowisku naturalnym, a najcześciej sa to przypadki młodych leniwcow(do 1 roku życia), które nie zostały przez matki przystosowane do radzenia sobie w dżungli. Miejsce wywarło na nas bardzo dobre wrażenie i nawet wydanie 30dol na wstęp tak mocno nie bolało, gdy miało sie świadomość, ze pomogą one w rozwoju ośrodka.
  Marta rownież była zadowolona ze swojej wycieczki, sporo sie dowiedziała i zobaczyła. Reszta dnia przebiegła nam na leniuchowaniu na płazy, a dziewczyny dodatkowo udały sie na jogę prowadzona przez stara Niemkę.
 Następnego dni czekało nas 9h w podróży. Jedziemy do Monteverde. Oglądać lasy mgliste.

i

Bocas del Toro, Panama

Kolejny wpis z niewielkim opóźnieniem z powodu problemów internetowych. 3 ostatnie dni spędziliśmy na wysepkach Bocas del Toro położonych blisko granicy z Kostaryka. Z Boquete przejechaliśmy łączonym transportem autobus-Łódź. Początkowo planowaliśmy znaleźć jakiś hostel blisko płazy,ale okazało sie ze ceny sa dość zaporowe, a poza tym trwał właśnie swiąteczny tydzień w Panamie (święto,niepodległości,swieto flagi i czegostam jeszcze) wiec tłumy Panamczykiem masowo napłynęły na wyspy windując ceny i zajmując sporo miejsc noclegowych. Ostatecznie nocowaliśmy w Hostelu Hansi w centrum miasta Bocas. Pierwszego dnia po przyjeździe podjechaliśmy taksówka na najbliższa Playa Punch-była ona mała i wąska ale miała swój urok. Kolejnego dni pożyczyliśmy rowery i pojechaliśmy na oddalona o 8km Playa Bluff. Podobno dobry spot surferski, ale chyba nie było pogody na śmiganie po falach, wiec na wielkiej plazy byliśmy praktycznie sami. Miejsce super, jedna knajpka z NORMALNYMI! Cenami, cisza, spokój, pełen chill. Aż sami sie dziwiliśmy gdzie te całe tłumy Panamczykow pojechały. Dowiedzieliśmy sie kolejnego dnia, kiedy to pojechaliśmy na wykupiona wycieczkę objazdowa. Udało nam sie zobaczyć delfiny, miejsca ze spora ilością rozgwiazd, posnorklowac na rafie koralowe no i zobaczyć najpiękniejsza wyspę w okolicy Isla Zapatilla. Niestety wszystko w tłumie innych turystów, ponadto sama organizacja średnia, bo sporo czasu straciliśmy na wymuszona przerwę lunchowa. No ale widoki były przepiękne. Pogoda nam sie zdecydowanie udała, cały dzień i noc skwar, co było dość uciążliwe, bo w hostelu nie mieliśmy klimatyzacji. Do tego dochodziły nocne świętowania Panamczykow, wiec ogólnie z Bocas wyjechaliśmy niewyspani. Dzisiaj jesteśmy już w Kostaryce, ale to w kolejnym wpisie...

Boquete i Wulkan Baru

Ostatnie dwa dni spedzilismy w miejscowości Boquete. Jest to spokojne miejsce w górach blisko granicy z Kostaryka. W latach 70tych zyskalo  bardzo dużą popularność wśród amerykańskich dziadków,bo przez jedno z czasopism dla starców zostali uznane za jedno z czterech najlepszych miejsc na świecie na spędzenie starości. Od tego momentu masowo tu naplywali i okolice stala się ich enklawa. Podobno slawa miejsca po jakimś czasie minęla,ale my przechadzając się po ulicach Boquete widzieliśmy jeszcze trochę niedobitków z tamtej epoki.
 Glownym powodem dla którego zjawilismy się w tym miejscu byl wulkan Baru-najwyzszy szczyt Panamy,z którego przy dobrej pogodzie można zaobserwować Pacyfik i morze Karaibskie. Stwierdzilismy ze zanim uderzyny na wulkan zrobimy rozgrzewke idąc na Szlak Quetzala. Jest ton malowniczą trasa w dolinie nieopodal miejscowosci. Podobno często można tam zobaczyć Quetzale-wystepujace tu endemicznie ptaki,pięknie ubarwione, z rozczapierzonym ogonem. Trasa byka ciekawa,dala nam namiastkę dżungli,które czekają na nas w Kostaryce. Jednak nie udalo nam się zobaczyc Quetzala.
Dzisiaj natomiast ruszylismy na wulkan Baru. Droga na szczyt jest bardzo dluga,ok 13km a do tego przewyższenie wynosi prawie 1800m. Wulkan wznosi się na wysokość 3480mnpm. Carly szlak zajal nam 10h. Droga nie byka malownicza,ale satysfakcja z osiągniętego celu ogromna. Ze szczytu widzieliśmy morze Karaibskie,a Pacyfik niestety zaslanialy chmury. Dobre i to-wqzne ze nie padalo. Wracalismynze szczytu naprawdę padnieci,ale na koniec spotka la nas nagroda,udali nam się zobaczyć parę Quetzali:) podobno rzadkość o tej porze roku. Wielkie brawa dla dziewczyn za wytrzymalosc. Są zdecydowanie #instafit :) Jutro z rana jedziemy na wysepki Boca del Toro na zasluzony odpoczynek po wspinaczkach.

Kanale Panamski

Dzisiaj z samego rana zrobiliśmy szybki wypad na największą atrakcje w okolicach stolicy- kanale Panamski. Najbliżej od miasta znajduje się pierwsza śluza przeprawy - Miraflores - i jest tez najczęściej odwiedzana. Znajduje się tu super przygotowane centrum dla turystów z tarasem widokowym,kinem z pokazami o budowie kanalu oraz wystawa. Miejsce robi duże wrażenie,niesamowite jest przeprowadzanie wielkich statków przez śluzy. Prawdziwy cud techniki. Dzięki kanalowi przeprawa trwa 6-8godzin a nie dlugie miesiace jak to byli przed jego budowa.
 Z Miraflores udalismy się od razu z bagazami na terminal Albrook skąd czeka la nas 8godzinna przeprawa do Boquete na zachodzie Panamy.

Panama City

Kolejny rok,kolejny wyjazd. Od wczoraj jestesmy w Panamie. Podroz przebiegla plynnie ale z niewielkimi przygodami. Udali nam się dość sprawnie zmienić samolot w Madrycie w 1h ale w samym samolocie wykrakalem sobie interwencję medyczne. Mlody chlopak mial napad paniki ze zwyzka ciśnienia. Pilot wywolal medyków,więc musieliśmy się zglosic. W nagrodę dostalismy karty VIP Iberii;)
 Dzisiaj od rana z kolei ruszylismy na zwiedzanie miasto. Obowiązkowo udalismy się do Casco Viejo-najstarszej zachowanej części miasto. Klimatem przypomina ona Hawanę,jest tylko czysciej i sporo budynków ciągle w trakcie renowacji. Później spacerem udalismybsie na Causeway,deptak laczacy 3male wysepki kolo miasto. Bardzo ladny byli stad widok na wieżowce Panamy oraz Puente Americano-wysoki most pod którym przeplywaja statki pokonując kanale Panamski. Później zjedlismy szybki lunch na targu rybnym-specjalnosc tego regionu-ceviche z ryb i owoców morza... pycha...
Dzień zakonczylismy dlugim spacerem po deptaku wzdluz wybrzeża, podziwiając okoliczne wierzowce oraz shopingiem jedzeniowym. Teraz chillujemy przy basenie z drineczkami profilaktycznymi na dolegliwości zoladkowe:) Jutro dajemy w kanal...

Playa El Tunco,Salwador

Ostatnie dni naszego pobytu w Ameryce Srodkowej spedzamy na typowym byczeniu sie na plazy. 60km od stolicy Salvadpru znajduje sie mekka surferow-plaza El Tunco. Coeply ocean, czarny piasek na plazach,sslonce i blogi spokoj. Nic nam wiecej na koniec nie potrzeba. Dnie mijaja nam na prazeniu sie na sloncu (w koncu jest pogoda), spacerach po plazy i co najwazniejsze-stawianiu pierwszych krokow na desce surfingowej. Na poczatek wzielismy 1h z instruktorem a pozostale 3 dni probujemy sami. Z roznym skutkiem co prawda, ale Michal radzi sobie juz dosc dobrze. Jak sie okazalo -swiat jest maly i pierwszego dnia pobutu spotkalismy starych znajomych-Niemcow,ktorych poznalismy w Lanquin. Wiekszosc czasu spedzamy z nimi, bo tez probuja swoicj sil na desce. Czas mija nam tu powoli i dobrze, bo niestety juz jutro trzeba pakowac manatki i wracac do szarej Polski...

Santa Ana i jej wulkan

Ostatnie dwa dni spedzamy juz znowu w Salwadorze. Z copan przejechalismy busem do miejscowosxi Santa Ana. Po przyjezdzie zdazylismy jeszcze obejrzec miasto i po nim pospacerowac. Wywarlo na nas nadspodziewanie dobre wrazenie. Jest bardzo autentyczne i pelne tutejszego folkloru. Malo turystow tutaj przyjezdza i to ewidentnie widac. Wszyscy sie za nami ogladaja. Lubie takie pozytywne zaskoczenia jesli chodzi o miejsce, ktore mialo byc tylko nasza baza wypadowa na zwiedzanie wulkanu i takiej samej miejscowosci jak miasto. Wypad na wulkanymokazal sie bardzo udany, zorganizowany prawie calkowicie we wlasnym zakresie. Dojechalismy na miejsce chicken busami za 0,90 dolara, wstep do parku tez kosztowal grosze. Jedynum szkopulem okazalo sie to ze za wulkan mozna wejsc tylko w obstawie przewodniką i dwoch policjantow (sic!). Sam trekking trwal okolo 2h w kazda strone a to co nas spotkqlo na szczycie wulkanu -przepiekne. Wystarczy spojrzec na zdjeciea. Podczas trekkingu ponadto ciagle mielismy widok na sasiedni wulkan Izalco, ktory wyglada jak wwyjety z pocztowki. Poki co Salwadormodbieramy zdecydowanie na plus. Po samym przyjezdzie do stolicy nie mielismy okazji lepiej poznac miejsca. Z reszta jak to zazwyczaj bywa-prowincja jest znacznie bardziej ciekawa...:)

Copan, Honduras

 Dzisiaj pogoda byla dla nas zdecydowanie bardziej łaskawa. Nie bylo ani za goraco,ani deszczowo-wprost idealnie na zobaczenie awiarium oraz starozytnych ruin Copan. Zaczelismy od parku ptakow,gdzie dostalismy sie tuk-tukiem. Samo miejsce bardzo fajne, z zalozenia jest osrodkiem do rekonwalescencji chorych Ar, a takze ma na celu odbudowanie populacji tego gatunku, ktory w przeszlosci gesto zasiedlal te tereny i mocno jest zwiazany z kultura Majow, ktorzy mieszkali w tej okolicy. W ogrodzie oprocz ptakow spora atrakcja okazaly sie licze pajaki,czesto wielkosci piesci, ktore szczegolnie upodobal sobie Michal- Maja stwierdzila z rozzaleniem, ze po wyjeździe beda one mialy wiecej fotek zrobionych przez jej meza niz ona sama... Z parku papug pojechalismy-znowu tuktukiem, tylko tym razem w 4 w jednym;)- obejrzec ruiny Majow. Wywarly one na mnie wieksze wrazenie niz te w Tikal. Sa zgrupowane na mniejszym terenie, bardziej zdobne i lepiej utrzymane. Widac ze Honduranczycy (?) Przykladaja wikesza wage do ich renowacjini utrzymaniu w dobrej kondycji. Podczas naszego zwiedzania sporo bylo np osob, ktore swiatynie zamiataly z opadlych lisci. Wszedzie bylo czysciutko. Ponadto udalo nam sie zobaczyc kapibary buszujace w dzungli-w Tikal ich nie bylo! Ogolnie bardzo przyjemny dzien, zakonczonynpyszna kolacja. JUtro znowu skaczemy po krajach- z Hondurasu, przez Gwatemale (znienawidza nas na granicy...) do Salwadoru.

Belize-Gwatemala-Honduras

  Ostatnie pare dni spedzilismy w podrozy. Tak czesto przekraczalismy granice panstw, ze urzednicy gwatemalscy przestali nam juz wbijać pieczatki, widocznie stwierdzajac,ze jest to bezcelowe. A nasze przejazdy tez nie obyly sie bez przygod-z Placencii wydostalismy sie wodna taksowka,lecz w miejscowosci Independence okazalo sie ze z racji iz jest to niedziela najblizszy autobus do Punto Gorda skad mielismy plynac do Gwatemalo, mamy za 3 godziny i nie zdazymy na rzeczona lodz...dlatego podjelismy probe dostania sie dk portu w PG autostopem i wyszlo nam to nadspodziewanie latwo. W Belize nie jezdzi zbyt duzo aut z racji na droga benzyne, wiec praktycznie kazdy kto jechal droga jak zobaczyl grupke bialych machajacych rekami, ochoczo bral nas na pake swoich pick up'ow. Dojechalismymdo Punto Gorda przed czasem i bez problemu po 1h rejsu znalezlismy sie w miejscowości Livingstone w Gwatemali. Tam znalezlismy nocleg w hotelu King of Africa czymcos takiego, ktory byl stylizowany na zamek Sheherezady;) pogoda nas zdecydowanie tego dni nie rozpieszczala-zaciagnelo sie na dluzej i udalo nam sie jedynie uskutecznic krotki spacer po miescie i nauczyc obsluge jednej z knajp jak sie obsluguje portal do kart platniczych. Z samego rana przeplunelismy malownicza RiomDulce do miejscowosci o tej samej nazwie, skad z 7 przesiadkami udalo nam sie dostac do miejscowosci Copan Ruinas w Hondurasie. Dzisiaj pozwololismy sobei troche odespac wczorajsza dluga podroz i dopiero ok godziny 14, po wcsesniejszym obejsciu miasteczka pojechalismy wygrzac sie w goracych zrodlach. Droga tam byla tragiczna, wiodla gorskimi prseleczami,ktore musielismy pokonywac w deszcze. W polowie mielismy juz ochote zawracac, ale na szczescie dotarlismy do celu i bylismy mega pozytywnie zaskoczeni. Wody termalne rewelacyjne, super sie tam zregenerowalismy. Mamy nadzieje ze w najblizszych dniach pogoda chociaz troche sie poprawi i uraczymy troche slonca przed powrotem. Jutro planujemy zobaczyc swiatynie Majow w  Copan.

Placencia, Belize

 k Do Placenciqa przyjechalismy z Flores z zalozeniem pobyczenia sie na plazy. Poczatkowo wyladowalismy w innej miejscowosci,ktora sie nazywala Hopkins, jednak ze wzgledu na kiepska jakosc plaz i ogolnie obraz miejscowowsci zdecydowalismy sie tego samego dnia przejechac dalej na polwysep Placencia. Tutaj znalezlismy super nocleg w chatce na plazy i przez ostatnie 5 dni odpoczywalismy. Co prawda pogoda byla bardzo w kratke,ale udalo nam aie troche wygrzac na sloncu, pomprezowac na imprezie Halloween, wybrac na ogladanie manatow w pobliskiej lagunie i ogolnie odpoczac po intensywnym poczatku wyjazdu. Kolejny cel podrozy to miejscowosc Livingston w Gwatemali-powoli zaczynamy sie kierowac w strone Salwadoru.